Inzichten

 

 

In de loop der jaren waarin ik mijn ontwikkelingen heb doorgemaakt, heb ik mijn inzichten in de vorm van korte verhalen opgeschreven.

 

Op deze pagina vind je een aantal van mijn inzichten.

 

 

Mijn film(doek)

 

Dagelijks ervaar ik meer en meer dat de geschillen die ik heb, volledig zijn toe te schrijven aan hoe ik in- en naar de wereld kijk. Alles wat ik vind, wordt bepaald door hoe ik kijk. 
Wat ik mooi vind, vindt de ander misschien wel lelijk. En andersom. 
Wie ik mag, mag de ander misschien helemaal niet. En andersom. 

Het zo bekende spreekwoord 'is het glas half leeg of half vol', 
is zo waar en heeft zoveel meer diepgang dan het bier wat er in zit of zat. 
Jouw kijk op de wereld bepaalt wat je ziet en hoe je het ziet. 

Als ik mij gekwetst voel, is dat omdat die ander iets doet wat bij mij gevoelig ligt.
En dus niet bij de ander! 
Het zijn alleen mijn gevoeligheden die mijn emoties bepalen. Het zijn mijn gevoeligheden, omdat ik op een bepaalde manier de wereld in kijk. 
Als ik anders zou kijken, zou ik deze gevoeligheden niet hebben. 
Ik zou dan andere gevoeligheden hebben. 

De ander verwijten of veroordelen, is de ander verantwoordelijk maken voor hoe ik in de wereld kijk. 
De ander verwijten of veroordelen, is de ander verantwoordelijk maken voor wie ik werkelijk ben. 
De ander verwijten of veroordelen, is mijzelf niet accepteren dat ik ben die ik ben. 

De buitenwereld is slechts mijn projectiedoek van de film die ikzelf afspeel. Bewust of onbewust. De ander spiegelt mij slechts hoe ik in de wereld kijk. 
Hij of zij spiegelt slechts ťťn of meerdere delen van mij. 

Er is helemaal geen buitenwereld (die mij iets aandoet). 
Er is alleen een ik die het filmdoek verantwoordelijk wil maken voor de film die ikzelf afspeel. 

 

 

Mijn lichaam praat tegen mij

 

Een groot deel van ons lichamelijk en geestelijk lijden zit hem in de uitwerking van onze illusie dat we niet heel zouden zijn als we klachten hebben. Dat we ongezond zijn. 

We zien ziekte en ongezondheid als iets slechts, wat snel beter moet worden gemaakt. En we vergeten dat ons lichaam alleen in deze taal met ons kan communiceren. We vergeten dat ons lichaam ons iets zegt over hoe wij ons zijn ervaren. 

We zijn vergeten dat er helemaal geen ziekte bestaat, maar dat er alleen maar communicatie is tussen lichaam en geest. De huidige symptomatische heelkunde snoert slechts het lichaam alleen maar de mond. En dat wordt heel-kunde en gezondheid genoemd. 

Oude en vervlogen spreuken kunnen ons nog enigzins terugbrengen in de tijd dat we wel met ons lichaam communiceerde. Maar meestal worden die spreuken afgedaan als iets onbenulligs. 

Denk maar eens aan spreuken zoals "niet op zijn mondje gevallen", "je neus stoten", "niet door de knieŽn kunnen gaan", "je poot stijf houden", "je rug recht houden", "een brede rug hebben", "een dikke huid hebben", "achter de ellebogen hebben", en ga zo maar door. Deze spreuken geven de psychische en emotionele gesteldheid aan die achter kwetsuren zitten. Deze spreuken geven aan hoe de patient het leven ervaart en leeft. 

Je lichaam is niet ongezond, maar probeert alleen met je te praten. Met eindeloos geduld en pijn, totdat het niet meer verder kan en sterft. Hierna zal een ander lichaam zich weer aanbieden om dezelfde weg te gaan. Eonen lang, totdat je eindelijk WEET en geen lichaam meer voor jou hoeft te lijden en sterven. 

 

Ik ben dankbaar dat mijn lichaam dit voor mij over heeft. Net zoals al mijn lichamen ervoor en daarna. Ik spreek en begrijp de taal nog niet goed die mijn lichaam spreekt. Maar ik doe mij best. Dat is het minste dat ik kan doen voor mijn lichaam: mijn best doen hem te begrijpen!
 

 

Ervaren

 

Wat we ervaren is niet Leven, maar de inhoud van Leven. 
Gebeurtenissen, ieder op een specifieke plaats ergens binnen- of schijnbaar buiten ons, 
Met een begin en dus een eind, 
Zijn allemaal gebeurtenissen die ons een emotie geven. 

Zonder een specifieke plaats, zonder begin en einde, kunnen we niets ervaren. 
Leven, waar we wel de inhoud van ervaren, ervaren we zelf niet. 
Want Leven heeft geen specifieke plaats en heeft geen begin of eind. 
Leven kunnen we alleen leven; wij kunnen alleen Zijn. 

Daarom heeft Leven voor ons de ruimte en de tijd gecreŽerd. 
Zodat wij gebeurtenissen kunnen ervaren. 
Gebeurtenissen met een begin en een eind, op een specifieke plek in ons universum. 
Binnen- of schijnbaar buiten ons. 

Ook ons lichaam/gedachte systeem, 
Ons ik-idee, wat wij ons leven noemen, 
Ons ik-idee, wat wij vaak verwarren met Leven zelf, 
Is 'slechts' een gebeurtenis met een begin en een eind op een specifieke plek op aarde. 

Onze geboorte als mens op aarde, ons menselijk leven en ons menselijk sterven 
Is de ervaring van een stukje inhoud van Leven. 
De eindigheid van onze aardse ervaring in de ruimte en tijd, 
Is daarmee het grootste geschenk dat Leven ons heeft kunnen geven. 

Ik dank Leven voor deze ervaring. 
Van begin tot eind. 
Ook als ik het even niet meer zo leuk vind.

 

 

Gedachten

 

Dankzij Gedachten bestaat alles dat er is. 

Gedachten over beelden, geluiden, geuren en smaken, 
Gedachten over gevoelens, emoties, herinneringen en fantasieŽn 
Zij laten ons het leven ervaren. 

Zonder deze gedachten ervaren we niets. 
Zijn we niets. 

Gedachten bepalen de wereld die wij zien en ervaren. 
Gedachten bepalen onze waarheid en onze realiteit. 

Maar gedachten zijn te veranderen, te kneden, zelfs te programmeren. 
Dus ook onze realiteit, onze wereld die wij zien en ervaren, 
Is te veranderen en te programmeren. 

Ja ook onszelf, want ook wij bestaan dankzij de gedachte, 
Die wij hebben over onszelf. 

Ons idee over ons, de ander en ons universum, 
Is niets meer dan een gedachte, een illusie. 

Jij en ik, mijn dierbare 
Wij bestaan alleen als Gedachte! 

Daar buiten.... is Niets!

 

 

Verwondering

 

Op een gegeven moment is er alleen nog maar de stilte. 
Geen noodzaak meer tot praten, onderwijzen of delen 
Geen drang meer om jezelf neer te zetten 
Te bewijzen of te verantwoorden 

Geen drama, ook al is er drama 
Geen emotie, ook al is er emotie 
Verdriet, schaamte, boosheid, trots en vreugde 

Op een gegeven moment is er alleen nog de verwondering 
Eerst nog vanuit hoofd 
Al je lichamen langzaam vullend 
Tot aan iedere cel van ieder lichaam die jij bent. 

Verwondering, als baarmoeder voor eerbied, dankbaarheid en liefde 
Voor alles om je heen 
Voor al het leven dat jou uniek in de eeuwigheid spiegelt 
Voor jou 

Verwondering voor het leven dat jij God in de eeuwigheid spiegelt 
De God, die jij zelf bent. 

Eerbied, dankbaarheid en liefde voor je innerlijk weten 
Dat alles is.

 

 

Relativity

 

Dear Dad 

A father passing by his son's bedroom, was astonished to see the bed was nicely made, and everything was picked up. Then, he saw an envelope,propped up prominently on the pillow. It was addressed, 'Dad.'With the worst premonition, he opened the envelope and read the letter, with trembling hands. 

'Dear, Dad. It is with great regret and sorrow that I'm writing 
you. I had to elope with my new girlfriend, because I wanted to 
avoid a scene with Mum and you. 
I've been finding real passion with Stacy, and she is so nice, but I knew you would not approve of her, because of all her piercings, tattoos, her tight Motorcycle clothes, and because she is so much older than I am. 
But it's not only the passion, Dad. She's pregnant. 
Stacy said that we will be very happy. She owns a trailer in the woods, and has a stack of firewood for the whole winter. We share adream of having many more children. 
Stacy has opened my eyes to the fact that marijuana doesn't, really hurt anyone. We'll be growing it for ourselves, and trading it with the other people in the commune, for all the cocaine and ecstasy we want. 
In the meantime, we'll pray that science will find a cure for AIDS, so Stacy can get better. She sure deserves it! 
Don't worry Dad, I'm 15, and I know how to take care of myself. Someday, I'm sure we'll be back to visit, so you can get to know your many grandchildren. 

Love, your son, 
Joshua. 

P.S. Dad, none of the above is true. I'm over at Jason's house. 
I just wanted to remind you that there are worse things in life 
than the school report that's on the kitchen table. 

Call when it is safe for me to come home 

 


De consequentie van kwantum fysica

 

Ons universum (alles wat voor ons 'IS', of juist 'niet kan zijn') is een oneindigheid van mogelijkheden. 

Wij kiezen er 1 van uit zodra we waarnemen: wij kiezen voor tijd en ruimte en leven, en daarmee kiezen wij ook voor 1 tijd, 1 ruimte en 1 leven. Hier houden we krampachtig aan vast, dat wat ons bepaalt en definieert. En alle andere mogelijkheden noemen we vanaf dat moment 'dromen' of 'fantasie'. 

Met onze keuze kiezen wij ook voor ervaren. Kiezen wij ook voor geboorte en voor dood. Kiezen wij ook voor oorzaak en gevolg. En kiezen wij ook voor afstand en begrenzing. Met onze keuze, kiezen wij voor het leven dat wij 'mijn leven' noemen. En kiezen we voor het idee 'ik'. 

Als we ons 'ik-idee' los zouden laten, zouden we de keuze voor begrenzing, afstand, oorzaak en gevolg, voor geboorte en dood en ook voor ons ervaren dat Karma heet, dan ook niet kunnen loslaten? Kunnen wij dan ook onze keuze voor het idee van tijd en ruimte en 1 leven kunnen loslaten? 

Als dat kan, zijn wij dan niet 'alle mogelijkheden'? 
Maar zijn wij dan niet ons Universum? 
Wij zijn dan alle ikken, alle ruimten en alle tijden? 

Wij zijn dan alles, ondefinieerbaar. 
Noemen we dat niet God?

 

 

droom zacht

 

We zijn wat we zijn, 
Of wel het leuk vinden of niet. 
Of we het willen zien of liever ons hoofd in het zand steken. 
Het verandert ons niet. 

Bewust of onbewust van ons zijn, het verandert ons Zijn niet. 
We zijn precies zoals we zijn. 

Waarom zien we liever alleen onze 'goede' kanten? Praten we over onze prestaties, hoe 'goed' we zijn, en misschien zelfs hoe 'slecht' anderen zijn. 
Waarom zijn we liever onbewust van onze tekortkomingen? 

Door deze ontkenning en 'bewuste' onwetendheid, blijven we juist daar waar we niet willen zijn: in onze idee van onze 'tekortkomingen'. 
Blijkbaar leven we liever in de illusie van heerlijkheid dan de echte heerlijkheid te durven ervaren. 

Leven als droom. 
Droom als leven. 

Slaap zacht 
Droom zacht.

 

 

NU

 

vraag ik mij af. 
Wat is dan eigenlijk het NU beleven? 

Bedenken lijkt zo simpel, een mooi concept..... maar juist voor je denken zou het zo moeilijk moeten zijn. 
Voelen lijkt zo moeilijk, een labyrint.... maar juist voor je voelen zou het zo natuurlijk kunnen zijn. 

Alles wat ik doe, denk ik aan de consequenties. Aan morgen. 
Alles wat ik voel, denk ik aan hoe dat morgen zal voelen, of niet meer voelen. 
Alles wat ik denk, denk ik aan hoe het gisteren misschien was en morgen blijkbaar zal zijn. 

Alles wat ik ervaar, spiegel ik naar gisteren en morgen, naar iedereen en alles buiten mij. 
En ik vergeet te beleven wat NU is, in mij. 

Loslaten van wat gisteren blijkbaar was en morgen misschien zal zijn. 
Ervaren wat je ervaart. Zonder te kijken naar gisteren of morgen, of eigenlijk, naar alles buiten mij. 

Zonder oordeel. 
Zonder schuld en zonder zorgen. 
Zonder referentie en zonder definitie. 

Zonder consequenties. 

Alleen ervaren, wat NU is. Wat ik NU ben. 
Dat is alles, en ook het enige, dat ik ooit zal hebben en ooit zal zijn. 

Dat ervaren.... dat is het NU beleven. 
Dat is NU leven 

Dat is IK BEN, 
De enige weg, waarheid en licht dat IS

 

 

Communicatie

 

We praten wat we denken te zeggen. 
We luisteren wat we denken te horen. 
We denken te horen wat de ander denkt te zeggen. 

Als we nu eens zouden stoppen met denken, 
en zouden beginnen met voelen? 

Zouden we dan echt gaan luisteren? 
Vandaag heb ik weer eens ervaren hoeveel te veel ik denk.

 

 

Waarheid

 

Iets is 'waar' als het overeenkomt met je referentiekader. 
Het referentiekader waarmee je je identificeert. 

Maar je referentiekader is voor het overgrote deel bepaald door indoctrinatie: opvoeding, nieuws, reclame en publieke opinie. Dat is geen waarheid, maar is een illusie: heb je een ander referentiekader, dan heb je een andere waarheid. 

Blijkbaar ben jij je indoctrinatie. Blijkbaar ben jij je illusie. 
Als je je dit realiseert, open je de deur naar de JIJ achter je illusie. 

Dat noemen we 'ontwaken'.

 


Ik voel

 

Voelen zegt niets of iets is, maar alleen of je het ervaart. 
Als ik de fiets om de hoek niet meer zie, bestaat de fiets dan niet meer? 

Als ik verdrietig ben, maar ik voel het niet omdat ik die emotie heb weggestopt ....ben ik dan wel verdrietig? 
Als ik angstig ben, maar ik durf het niet te zien.... 
Als ik je nodig heb... 

Als jij de fiets niet ziet, misschien omdat je de hoek bent om gegaan, 
Maar ik zie hem wel, misschien omdat ik daar nog sta.... 
Fantaseer ik dan? 
Of is die fiets er gewoon, omdat ik zie? 

Als ik jouw verdriet wel zie en voel, jouw angst en jouw 'nodig hebben' ..... 
Fantaseer ik dan? 
Of is het gewoon waar, omdat ik voel?

 

 

dvd speler

 

Je leven is als een dvd speler. 
Je ervaringen als een dvd 

Het maakt niet uit welke dvd je afspeelt. 
Horror of lachfilm. Drama of liefdesfilm. 

Na de film is de dvd speler is nog steeds dezelfde als daarvoor. 
En de dvd, die berg je op in de kast.

 

 

(Ver)oordelen

 

 (Ver)Oordelen is een uiting van angst. Ieder oordeel wat je hebt, is angst. Er is geen uitzondering.  Iets 'mag' niet zijn. Het is slecht. 

Een gedachte die voort komt uit een geloof. Of dat nu een religieus geloof (de kerk), een overtuiging geloof ('het is zo omdat het zo is') of een redenatie geloof is (dat noemen we hier 'wetenschap'). 

Hoe banger, hoe fanatieker. Niets mag het geloof omverwerpen, want dan komt de angst vrij. Dus veroordeel je als ultieme bescherming. Iedere reden wordt in de kiem gesmoord. En hoe paradoxaal lijkt dat voor onze 'wetenschap', het redenatie geloof. 

Hoe fanatiek ben jij? Hoe bang ben jij? 

We veroordelen uit angst.We veroordelen mensen. We doen ze onrecht. 
Die ondervinden pijn en verdriet. Verstoten door jou, voor de angst die jij hebt. 

Veroordelen is dan ook het toppunt van egoÔsme. 
Als we ons dat realiseren, dat angst de motor is achter iedere veroordeling. 
Werp dan maar liever niet de (eerste) steen. 
Ga liever opzoek naar de angst in jou. 

En dank de mens die jij wilde veroordelen, 
Dat hij/zij jou je angst heeft laten zien.

 

 

Angst

 

Wat is angst? We kennen het allemaal. 

Natuurlijk, lekker klinisch kunnen we zeggen dat angst voortkomt uit een negatieve verwachting: je denkt dat iets gaat gebeuren wat je niet leuk gaat vinden. 

Maar heel vaak hebben we angsten die je makkelijk kan wegredeneren, maar toch blijven. Neem nu eens verlatingsangst. Hoe vaak je partner je ook zal zeggen hoe veel hij/zij van je houdt, hoeveel je dat ook ziet en ervaart.... de angst dat zij of hij je zal verlaten en dat je dan alleen staat, eenzaam en verlaten, die blijft. De angst niet goed genoeg te zijn. Nooit. 

Angst is soms als een wezen in je. Een wezen die je overneemt, je in bezit neemt. Jij hebt niets meer te zeggen. Ken je dat? Alle redenaties, alle relativeringen en (zelf-)vermaningen ten spijt. Wel eens gedacht "dat ben ik niet"? 

Is dat nu niet bezetenheid? 

Wel eens 'bezetenheid' als reden overwogen? Niet de bezetenheid van een horrorfilm, waar je je hoofd 3 maal in de rondte draait, kwijlt, rare vunzige dingen zegt en boosaardig bent. Nee gewoon, bezetenheid door het angst-wezen in jou. Jij bent het niet, maar het angst-wezen die jou wijs maakt dat jij dat bent. 

Is het dan niet fijn, wanneer het angst-wezen in jou weer eens ontwaakt, dat je met hem of haar eens praat? Als een wezen die binnen in jou woont. 
Wel eens overwogen, als je goed contact hebt en veel praat, te vragen wie hij of zij is? 
Wel eens overwogen, te vragen of hij of zij zin heeft om te verhuizen? 

Alleen het idee al, dat jij niet bang bent, maar het wezen in jou... is dat alleen al geen opluchting? 
Ook als hij of zij besluit niet te verhuizen. De realisatie dat jij dat niet bent. Is dat niet fijn? 
Jij bent niet bang! Misschien wil je hem troosten? 

 

 

Denken

 

Denken is een proces. Iedere gedachte heeft een begin en een eind. Denken kost tijd. 
Als er geen tijd zou zijn, zouden we ook niet denken. 

Zonder tijd, is er geen denken. 

Ons idee van tijd is een gedachte. Ieder idee van tijd heeft een begin en een eind. Tijd kost denken.  Als we niet zouden denken, zouden we ook geen idee van tijd hebben. 

Zonder denken, is er geen tijd. 

Geen oorzaak en geen gevolg. 
Geen verdriet, angst of boosheid. 

Niets meer dan Leven 
Niets minder dan Liefde

 

 

Mededogen

 

"Denk eens niet aan een roze olifant!". 

Alles waar we 'niet' bij denken, gebeurt juist wel. Onze geest kent het woord 'niet' niet! 

Omdat we dichter bij ons onvermogen staan, dan dat we ons vermogen vertrouwen, 
Is weerstand nu nog wel de beste garantie om iets te ervaren! 

Wees dan liever met mededogen: begripsvol, met kinderlijke nieuwsgierigheid en respect. 
Mededogen met alles wat er is. En juist helemaal met je onvermogen tot mededogen! 

Door mededogen, is het erge niet zo erg. 
Het pijnlijke niet zo pijnlijk. 
Het absurde niet zo absurd 
En dan valt de magneet tot de ervaring weg! 

De beste manier om iets niet te ervaren, is door er zonder weerstand en met mededogen naar te kijken! 

 

 

droom

 

Ooit wel eens bewust geweest dat je droomde? 
Meestal zijn we onbewust van ons dromen in onze dromen. 
Wij identificeren onszelf met onze 'ik' in deze droom 
Zo echt en zo reŽel. 

En als we soms wel bewust zijn dat we dromen, 
Identificeren we ons nog steeds met onze 'ik' in deze droom 
Alleen nu weten we het! 

En we glimlachen, ook al is de onze droom een nachtmerrie 

Ooit wel eens bewust geweest dat je leefde?

 

Mijn-Zicht © 2011 ē Privacy Policy ē foto's/webdesign www.kaartjesbrigitte.nl

www.mijn-zicht.nl